Bir Dostu Olmalı İnsanın ...

Hayat kısa diye belkide türlü oyunlara rağmen ben yinede küsemiyorum ona.. Kaderle aralarındaki güçlü bağa olan şaşkınlığımla , huzuru önce yanı başımdan kovup , sonra tekrar sürükleye sürükleye yanı başıma getirmelerini izlemekle meşgulüm şu sıralar..
Takvimin günlerle olan savaşından mağlup ayrılmasının kanıtı niteliğinde büyüklerin '' anlamadan geçer bu zamanların'' demesinin.
Ben anlamasamda geçen zamanı kazıdı her anını , gidenlerin üzdüğünden gelenlerin sevincinin daha fazla olmasıyla ...
Hayatında önemli olan sadece 10 kişi say deseler listemde 2 kişinin dolduracağı yeri hiç düşünmeden verdiğim insanlar 2 kuruşluk insan muamelesi yapınca şaşkınlığım ve kırgınlığım nede güzel tamamladılar birbirlerini...
Sayfalarca yazılacak anılarının olduğu insanlar nedenini bile hala çözemediğin olayların ortasına atınca seni bir türlü açılamayan o bembeyaz ve boş olan sayfalar açılırmış ardı ardına...
Gidenlere el sallarken başkalarına kollarımı açınca anladım dünyada dost denilen kişilerin isimlerinin bu kadar hızlı değiştiğini ...
'' Biz hiç kopmayız demi? '' diye sorulan sorulara düşünmeden verdiğim cevaplardan özür diliyorum şimdi. Başkaları benim yerime düşünüp değiştirdiği için onları.
Arkadaşlar gider,eşyalar,evler,işler değişir,sayfalar yazılır beğenilmez silinir,cevaplar değişirmiş... En acısıda senin üstüne çizgiyi en yakınındaki çizermiş...

Onlar çizer,ben yazarım,birileri okur...
Ama en akılda kalan alkışı geçmişi unutup geleceğe bakanlar alır...

Yazan : Eski bir DOST ...

HıııIIImmmMMMM.. HııIIımmmmmmMMMMMM.....

THE+BEATLES+-+SHE+LOVES+YOU+-+LIVE :):):)

''1 adet mesajınız var''

Kelimeler beynimde kol kola girmiş uzun bir halay halinde çoşma durumunda parmaklarım şu harflere basıp onlara anlam yüklemeye bile üşünme aşmasına gelmişken yok cidden yazmaya bile gerek yok o insanın bencilliğini..
Nasıl derdi ingilizceci bla bla bla bla ... :):)

Ben zer ..

Bir an vardır insanın beyni ile kalbi aynı yöne bakar,görülen gerçek ikisinide birbirine düşürüverir. Yıllar sonra gelen bir telefon yada bir sözcük gibi heycanlandırır insanı.O arabada yavaşça giderken camdan dışarıda gördüğüm gerçeğin beni bu kadar heycanlandırması gibi.
Olmak istenilen,hayal edilen,düşünülmesi bile gülümseten ne varsa tek bir bakışta görülürse heycanda
umutta,arzuda gelir otururmuş yüreğinin en sevdiğin yerine..
Bu kadar içten keşke dememiştim ,dedittirememişti ne zamandır hiç bir durum. İlk kez bir keşke kelimesinden sonra bu kadar huzur yanıbaşımda keşkeden hemen sonra kurduğum '' zaman hızlı geçse'' cümlesine aslında bu şükran tadındaki ruh halim.
Ne kadar olumsuzluk abidesi pozlarıda versem etrafıma , olumlu düşünceler ayaklarıma dolanmış durumda kaçamıyorum... O camdan görülen gerçek tam hatlarıyla olmasada yaşamımda ''en güzel zamanım'' diyeceğim durumların baş rolünde artık ...

Sayın'lar...

İnsan beyni istemediği şeylere zorlarmı bedeni , mesela yanlış olduğunu bile bile konuşturabilir mi ağzı ? İstemediği kelimeleri duyacağını bile bile o telefonu götürümü kulağına ve kalbin kırılacağını bile bile inanırmı karşı tarafın dediklerine ? İnanırmış arkadaş duyduklarına da,yaptıklarına da hatta abartıp severmiş bu ruh halini..Tanıyorum etrafımı yeni yeni lise bitimindeki halim gözümün önünde üniversiteye,yurttakilere alışma çabalarım ,insanlara olan yanlı yaklaşımım,kimseye güvenmiyeceğim diye kendime unutmamak için sürekli tekrar yapmalarım... Aştım sanmıştım bu durumları olduğum yerdeymişim, bunca zaman dört nala koştuğumu düşünsemde, bir arpa boyu kadar bir yol varmış insan hayatında ,ben o yolu tamamladığıma inansamda daha yeni girmişim o yola şimdi şimdi idrak eder oldum...Ama istemiyorum artık etrafımda olup bitenleri öğrenmek sıkılıyorum,susuyorum,gülüyorum ama geçemiyorum... Çakıldım kaldım olduğum yere girdiğim şokunda etkisiyle. Aslında kaç yıllık geçmişin oluşturduğu sarayın kapısından çıkarken insanlıktan nasibini almış dediklerimin soytarılığına olan inancımla arkamı döndüm kimsenin olmadığını gördüm ... Sarayda ,bahçeleride,güzel kokan o çiçeklerde benim gönlümdeymiş... Herşeyin farkına varınca önüme döndüm, bıraktıklarım kadar önümdekilerde güzelmiş ben bu güzellikleri şimdi gördüm... 2 yada 3 yıldır...İşte yıllarını karıştırdığım kadar zaman önce hayatıma giren insanlar 2 yada 3 saniyede seni dağatabilecek kadar kötü düşüncelerle doluymuş ... Dolu olan onların kötülüğüymü yoksa  benim gözlerimmi ? SesSsizlik oldu dimi....

Huzuristan'dayım...

İçindeki ses ''doğrusu buydu'' diye bağırabiliyorsa...
Hayatın aslında sandığın kadar kötüye sürüklenmiyorsa...
Arkadaşların sohbetleri hala cazip gelebiliyorsa...
Başkaları ne der düşüncesi alıp başını senden kaçmışsa...
Bir basamak daha atladım diyebiliyorsan...
Yaşamın senden gizli tuttuğu  bölgelerine artık giriş iznin varsa..
Hayaller daha yaşanılır şeylere kurulabiliyorsa..
Geleceği düşünmek yüzündeki kasları hareketlendiriyor ve gülücük ortaya çıkıyorsa..
Sabah istediğin saatte uyanabiliyorsan..
Kahvaltı 10 dakikadan uzun sürüyorsa..
İnsanlık duyguları ve vasıflarından uzak insanlara el sallayıp arkanı dönebilmişsen..
Bir daha girmek istemediğin kapılara büyük büyük kilitler takabildiysen...
Para ve kariyer hırsıyla yaşayıp etraflarına hakaret yağdıran ve şu eşsiz '' mükemmelim'' kelimesini kullanan insanlar sende de acıma duygusu uyandırıyorsa...
O'nun içinde birşeyler yaptığına inanıyorsan...
Rahatsızlık veren herşeyi toplayıp kafanın bir köşesindeki o çöplükte bıraktıysan..
Hastaneden randevu alabilmek için 2 saattir uğraş verebilecek kadar tahammülün varsa...
Yarın daha güzel olucak biliyorum diyebiliyorsan...
Huzur artık yanıbaşında demektir. 

''Koyverdim''

Günlerdir yazmayan ben,onca güne rağmen yazacak bir şey bulamayan yine ben...Anlatılmaya değer şeylermi yaşamıyorum yoksa yaşadığım güzelliklerin veya kötülüklerin farkınamı varamıyorum bilemedim...Süslü cümlelerim yok artık hayata dair,parlak fikirlerde üretemiyorum,sorunlarımın oluşturduğu denizin dalgalarında rahat rahat yüzüyorum...Alışıyorum büyük ihtimal yaşadığım olumsuzluklara,yaşamaya hazırlandığım günlerin heycanını hissedemiyorum artık yüreğimde,onların yerine sığlık var bugünlerde benliğimde...Ailem yanımda diyorum kendi kendime,sağlığın maşallahı hakeden seviyede,arkadaşlarım destekleyici güç kıvamında...Geniş bakıyorum herşey yolunda dara düşürecek durumlar uzak diyarlarda...Ama bir şeyler boğazımda,elleri kocaman nefes almamam için uğraş içinde,kurtulmak isteyince daha kuvvetli sarıyor,alışınca '' Koyverdim'' kelimesini alkışlar nitelikte rahat bırakıyor beni...Huzura giden bir yol varmışta benim o yola giriş iznim yokmuş gibi...
'' Geçer daha öncekiler gibi '' demiş Sezen Abla...Vardır bir bildiği,vardır bu işdede bir keramet...

HaYaL&HyRyE ..

Herşeye kurabilir insan kendini. Tek bir söze, gülümsemeye, siteme, kötü bir bakışa, ''yanındaki kim'' dedittirecek bir fotoğrafa...Bazende kafasında kurup asla yaşayamayacağını düşündüğü bir hayale..Hayallerle yaşar her insan, diğer canlılarla aramızdaki en soyut olmaya yaraşan farktır zaten gelecek için yapılan hayaller.. Ne bekler insanlar hayatlarından.. Yada nelerin beklediğini kendisini benim kadar merak eder ... Kafasında oluşturduğu resimlere,ı şık ayarlaması, fon konsepti, renk uyarlaması, çerçeve seçimi, suratlarındaki ifadelere kadar kim ince ayrıntıya girer benim girdiğim kadar...
Kim korkmaz ki kötü günlerin yaşatacağı acılardan..Herkes kaçar kötü hayallerden.. Ama benim kadar kimse koşarcasına kaçamaz olumsuz düşünmekten...
Hayaller umuttur, ümittir, onurdur, güzel gün beklentisidir.Sözlükte hayale en güzel tanım böledir...Benim sözlüğümde ''hayal:'' diye başlarsa sayfa, anlamını çok geniş açıklar, bol örnek verir, diğer bütün kelimelerin anlamında ''bkz.hayal'' diye tanımlar...
Hayal ediyorum, umutla bekliyorum, ümidimi kaybetmiyorum, onurlu olacağına inanıyorum ve bir gün tam anlamıyla gerçekleşmesede, kıyısından da olsa onlara yaklaşıcağımı şu dakikada kaç kez attığını bile bilmediğim kalbimle hissediyorum...

Dualar,Dilekler,Melekler Korusa Hepimizi...

Kalp ağrısına deva olsa anne duaları, hayal kırıklarının canımızı acıtmasına izin vermese tüm iyi dilekler, insan içinden geçenleri yaşayıp pişman olunca beyin çok sevsede kalbi unutursa ona bir anda herşeyi, boğazımız düğümlensede gözyaşlarımız cesaretlendirip bizi akmamak için dirense, sevgisiz kalmasa hiçbir kul, sarılsa hayatın sunduklarına onları itmek yerine, bayramların sayısı iki elimizin parmaklarını geçse, yalnızca sevgililer değil herkes diyebilse birbirnin yüzüne ''seni seviyorum''diye, önyargılarımız artık yakamızı bıraksa, dostlukların temellerini atmak için yılların geçmesini beklemesek, nasılsın sorusa cevap hep ''çok iyiyim'' olsa, haftanın günleri birbirini bu kadar hızlı kovalamasa, zamanın ilaç olabileceği yaralarımız hiç oluşmasa, insan izin verse kendine mutlu olmak için, ben yerine birazda olsa bizi düşünsek, zor durumlarda elimizi arkaya uzatınca hep başka birileri olsa o eli tutan, dünya başımıza yıkılmaktan artık sıkılsa, kızmasa insan kendinden başkasına, bir var olup bir yok olmasa masalın başında kimse,elveda denmeyen mutlu sonlar olsa, etrafına duvarlar örmese kimse, dinleme sabrını gösterebilse herkes birbirine, istekler azalsa, mazaretler çoğalmasa, huzurlar bozulmasa, her gün güneş başka bir güzel doğsa, para hırsı artık insanların benliklerini terketse, gösterişsiz doğal yşamlara özensek, bizler büyürken anneler ve babalar yaşlanmasa, ''tamam'' demeyi öğrensek, başarısız olmak içimizi bu kadar korkutmasa, çiçekler açsa da solamasa gönlümüzde...
Biz bunları dilesek, Allah kabul etse, içimizdeki şeytanla baş edebilse melekler...
Ve tüm insanlar dileyebilse başkaları için bunları...